Bam Gua Nat 
(Night and Day)
SOUTH KOREA 2008, 145’
-
DIRECTOR Hong Sang-soo
-
SCREENPLAY Hong Sang-soo
-
CAST Kim Yeong-ho, Hwang Su-jeong, Lee Seon-gyun
-
PRODUCTION Bom Film Productions
-
SALES Umedia
-
FESTIVAL Berlin (Competition)
FR
Fuyant la Corée pour avoir fumé un joint avec des étudiants, Sung-nam, jeune marié et peintre à succès d’une quarantaine d’années débarque à Paris et trouve refuge dans une pension du 14ème arrondissement. Entre un ancien et un nouvel amour, sa vie s’écoule ennuyeuse avec son quotidien banal et absurde…
Dans ce film, Hong Sang-soo nous conte les déambulations drôles et désabusées d’un coréen à Paris. Inspiré par le cinéma de Rohmer et de la nouvelle vague, le cinéaste coréen pimente sa chronique de détails pittoresques et accorde une large place à l’improvisation. Mais rien qui ne puisse perturber l’inlassable quête d’amour de son personnage.
NL
Sung-nam, een suksesvol en getrouwd kunstschilder rond de veertig, ontvlucht Seoul omdat hij een joint heeft gerookt met een paar studenten. Hij belandt in Parijs en vindt onderdak in een pension in het 14de arrondissement. Al snel fladdert hij van de ene verliefdheid naar de andere, maar zonder veel voldoening te vinden. Zijn bestaan komt hem saai en absurd over…
Hong Sang-soo toont ons in deze innemende film de tragikomische wederwaardigheden van een Koreaan in Parijs. Geïnspireerd door de films van Rohmer en de nouvelle vague in het algemeen, kleurt hij deze kroniek met pittoreske details en laat hij veel ruimte voor improvisatie. Maar, zijn hoofdpersonage is onhoudbaar in zijn zoektocht naar de ware liefde…
EN
The forty-something married painter Sung-nam has fled Korea after sharing a joint with a couple of his students. He ends up in Paris, finding shelter in a 14th arrondissement hotel. Caught between an old love and a new one, his daily life passes by in a stream of banality and absurdity…
With this captivating film, Hong Sang-soo relates the amusing, disillusioned wanderings of a Korean in Paris. Drawing inspiration from the films of Rohmer and the nouvelle vague in general, the director spices his tale with vivid details, while leaving much room for improvisation. Nothing, it seems, can sway the hero from his quest for true love.
|